Kwestionariusz Prousta

KKKK

Kwestionariusz Prousta (nazwa pochodzi o nazwiska Marcela Prousta, żyjącego na przełomie XIX i XX wiek, autora m. in. „W poszukiwaniu straconego czasu”) w II połowie XIX wieku był jedną z zabaw towarzyskich. Stanowiący niegdyś niezbyt wyrafinowaną, acz znaną, formę rozrywki, może być postrzegany jako jeden z pierwszych testów osobowości. Dzisiaj istnieje wiele odmian kwestionariusza, a jedną z nich jest ta przytoczona poniżej.

  1. Główna cecha mojego charakteru?
    Pracowitość.
  2. Cechy, których szukam u mężczyzny?
    Odpowiedzialność, rozsądek, empatia (w stopniu możliwym do osiągnięcia przez mężczyznę).
  3. Cechy, których szukam u kobiety?
    Empatia, łagodność, wrażliwość.
  4. Co cenię najbardziej u przyjaciół?
    Wyrozumiałość i lojalność.
  5. Moja główna wada?
    Upartość.
  6. Moje ulubione zajęcie?
    Czytanie książek.
  7. Moje marzenie o szczęściu?
    Dom i rodzina.
  8. Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk?
    Niezdrowa żywność.
  9. Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem?
    Odejście od Boga.
  10. Kim lub czym chciałabym być, gdybym nie był tym, kim jestem?
    Gdybym nie była tym, kim jestem, czyli po prostu nie byłabym sobą, to chciałabym być podróżniczką i obywatelką świata (rzeczywista ja zbyt mało ma odwagi, by rzucić wszystko i podróżować, a nade wszystko – zbyt wielka z niej domatorka).
  11. Kiedy kłamię?
    Kiedy kogoś pouczam i chcę ukryć swoje niedociągnięcia (niektórzy nazwaliby to niedopowiedzeniem, ukryciem prawdy lub „pół-prawdą”, ale rzeczywiście jest to po prostu kłamstwem).
  12. Słowa, których nadużywam?
    „W ogóle” i ”w sumie”, czyli nadużywane przeze mnie „wypełniacze” zdań, całkowicie zbędne.
  13. Ulubieni bohaterowie literaccy?
    Karolina Szarłatowiczówna („Przedwiośnie”), Anna Shirley („Ania z Zielonego Wzgórza”), ksiądz Robak („Pan Tadeusz”).
  14. Ulubieni bohaterowie życia codziennego?
    Mama i przyjaciółki.
  15. Czego nie cierpię ponad wszystko?
    Młodego jęczmienia.
  16. Dar natury, który chciałbym posiadać?
    Dar zapadania w stan hibernacji, gdy jestem zmęczona i zestresowana.
  17. Jak chciałbym umrzeć?
    Chciałabym umrzeć jako staruszka, we własnym łóżku, nie w samotności, ale jednocześnie podczas snu, żeby nie wiedzieć, że to już.
  18. Obecny stan mojego umysłu?
    „Po sesji zrobię wszystko”… a jest po sesji i rzeczywiście robię tzw. wszystko.
  19. Błędy, które najczęściej wybaczam?
    Spóźnianie się.

PS. Inspiracją do wypełnienia kwestionariusza była dla mnie Jola Szymańska. Muszę przyznać, że jest to niezwykle przydatne narzędzie, służące coraz lepszemu poznawaniu siebie. I bynajmniej nie takie najprostsze w obsłudze.

  1 comment for “Kwestionariusz Prousta

  1. 26 maja 2017 o 19:01

    dzięki za fajną historię

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.